آیا جاسوسی از فرزندانمان، زندگی آنها را امن‌تر می‌کند؟ ۲

آیا جاسوسی از فرزندانمان، زندگی آنها را امن‌تر می‌کند؟۲

جاسوسی کردن از بچه ها به آنها ضرر می‌زند

 باید توجه کنیم که خطی ظریف میان محافظت از فرزندان و علاقه وسواس گونه و غیر عقلانی به انها وجود دارد. در این معنا می توان گفت ابزارهای مراقبت و نظارت تام و تمام یا به تعبیری جاسوسی دیجیتال جدید والدین را سردرگم و پریشان کرده است.

چراکه نوجوانان در دروه نوجوانی نیاز به فضایی شخصی و خصوصی دارند تا هویت خود را شکل و توسعه دهند. قطعا در چنین شرایطی برای والدین غیر قابل تحمل است که در گوشه ای بنشینند و از دور آنها را نظاره کنند.

اما علی رغم دشوار بودن چنین کاری برای والدین، تحقیقات علمی نشان می دهند که جاسوسی کردن از بچه ها نه تنها برای آنها مفید نیست بلکه به انها صدمه نیز می زند.

اگر عمیق تر بنگریم، متوجه خواهیم شد که هدف از انجام وظایف پدر یا مادری چیزی نیست جز اینکه افرادی سالم و خودکفا را بسازیم. از نظر نانسی دارلینگ، روانشناس رشد در دانشکده اوبرلین، فرآیند توسعه فرد خودمختار تندرست از زمانی آغاز می شود که فرزندان با چهار دست و پا رفتن از والدین دور می شوند. مسلما در این صورت حفظ تعادل برای والدین میان تمایلات فرزندان به مستقل شدن و نگرانی در مورد امنیت آنها دشوار است.

از نظر ساندرا پترونیو، استاد مطالعات ارتباطات و حریم خصوصی ارتباطات دانشگاه دایندیاناپولیس، حریم خصوصی نه تنها برای نوجوانان مهم است بلکه وظیفه و کار اصلی آنها در زندگی است.

در واقع کار اصلی نوجوانان کسب شخصیت و فردیتی متمایز و خروج از کنترل و نظارت والدین است و مسلما تقاضا برای حریمی خصوصی، صریح ترین راه برای رسیدن اهداف است.

تحقیقات به خوبی نشان می دهند که سرزده وارد شدن به حریم خصوصی فرزندان و مداخله در آن، به شدت روابط والدین و فرزندان را تخریب می کند.

وقتی که والدین دائما فرزندان را تعقیب می کنند، به طور ضمنی بی اعتمادی شان را به آنها نشان می دهند و در این صورت تمایل والدین به کنترل و نظارت دائمی، رابطه میان انها را ویران می کند.

مقاله / «Parents Shouldn’t Spy on Their Kids » /ترجمه توسط ساجده مقدمی، فارس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *